| KIROLA |
|
Ezer gutxi dakigu patinaje artistikoaz.
Akaso urtean pare batean telebistaz txapelketaren bat
botatzen dutenean, gustura ikusten dugu. Ikusteko ederra
baita kirol hau. Egiteko, ordea, oso gogorra. Euskal
Herrian dauden bi klubetara jo dugu izotz gaineko arte
hau ezagutzeko.
IZOTZ GAINEKO SAKRIFIZIOAREN
DANTZA
|
ENTRENATZAILEAK.
Beraz,
zentzu guztietan asko kostatzen da patinaje artistikoa. Eta
agian horregatik da hain estua patinatzaile eta entrenatzaileen
arteko harremana. "Onerako edo txarrerako" dio Ugartek, ordu
asko pasatzen baitute elkarrekin eta oso ongi ezagutzen dira.
Alicia Sadaba Araba Klubeko entrenatzailea oso zorrotza dela
esan digu lehendakariak, eta hala behar duela. "Psikologo
ona da, errieta eman behar badie gogor ematen die eta, muxu
eman behar dienean ere, muxu ematen die".
Patinaje artistikoa oso jende gutxik egiten
du eta horrek haurrak berehala konpetiziora eramaten ditu.
"Jendeak argi izan behar du klub hauek konpetizio klubak direla,
eta ez haurtzaindegiak. Hona ez datoz denbora pasatzera, duten
guztia ematera baizik. Benetan gustatu behar zaizu", dio Ugartek.
Baina konpetizioak nora eraman ditu euskal patinatzaileak?
Espainiako Estatuan euskaldunek maila ona ematen dute eta
azpimarragarria da, bereziki, solaskide izan dugun Jon Garciaren
kasua, sarritan izan baita Espainiako txapeldun. Jonek nazioartean
ere konpetitu izan du eta iaz Naganoko Munduko Txapelketan
31. postua erdietsi zuen. Lesio bat medio, aurten ez du joaterik
izango.
Baina
berea salbuespena dela esan behar da. Itziar Ugartek garbi
esaten du: "Patinajearen hiru garren mundua da hau, bai sentsibilitatean
eta bai bitartekoei dagokienez". "Korrontearen kontra ari
zarela iruditzen zaizu askotan; kirol hau gero eta sakrifikatuagoa
da eta gero eta laguntza gutxiago duzu" dio Jon Garciak. Berak
Kirolgi beka jaso du gutxienez, eta horrek asko lagundu diola
aitortzen du, "baina beste herrialde batean hemengo patinatzaile
askok dirua irabazteko aukera izango luke".
Babes eta laguntza eske ari dira eta Neguko
Kirolen Espainiako Federazioak ez die horrelakorik eskaini
azken urteetan. Marta Andrade kataluniarrak eta Jonek azken
Joko Olinpikoetara joateko aukera zuten. Baina federazioak
haiek bidaltzeko baldintza bat jarri zuen: lehen lOen artean
geratu behar zuten. Eta ederki zekiten haiek hori ezinezkoa
zela. Gurekin hitz egin duten guztiek bat egin dute orain
arte federazioaren kudeaketa "desastrosoa" izan dela esatean.
Berriki, ordea, Eduardo Roldan donostiarra Federazioko presidente
izendatu dute eta, oraingoz, lehen baino gusturago daude patinajean
aritzen direnak.
Hala ere Espainiako maila azken urtetan asko
hobetu dela diote. Duela 6 bat urte Espainiako selekzioak
Alexei Mishin (Plushenko eta Yagudin munduko txapeldunen entrenatzailea,
besteak beste) ekarri zuten errendimendu altuko stage bat
eskain zezan. Esperientzia, ordutik, urtero errepikatu da
eta ondorioak nabaritzen hasi omen dira. Txuri-Berri klubak,
gainera, duela urtebete prestatzaile fisiko bat hartu zuen,
Oihane Otaegi, eta "lehorreko" prestakuntzaren ondoriozko
hobekuntzak nozotzen hasi dira. Lesioak lesio, Jon Garcia
axel hirukoitza egiteko saiakeratan ibili da eta hori duela
urte batzuk inguru hauetan pentsaezina zen. Dena dela, Marilo
Aristegiren esanetan, "gero kanpora irten eta ezer ere ez
zarela konturatzen zara".
NAGORE IRAZUSTABARRENA

|